Fiat Punto II Podwozie

fiat punto IIPunto drugiej generacji ma zmienione zawieszenie. W osi przedniej nadal stosowane jest rozwiązanie typu McPhersona, ale teraz standardem jest stabilizator przechyłów. Koła tylne utrzymuje nowy układ mechaniczny, który stanowi belka podatna łącząca dwa wahacze wzdłużne. Niskie sprężyny resorujące zamontowano niewspółosiowo z mocno pochylonymi do przodu amortyzatorami. Zawieszenie Punto zapewnia jednocześnie dobre parametry jezdne i wysoki, jak na klasę samochodu, komfort. Drobne nierówności drogi są tłumione bardzo skutecznie, a drgania zawieszenia nie przenoszą się na nadwozie i nie wywołują hałasu we wnętrzu. Głębsze poprzeczne uskoki zawieszenie tłumi skutecznie, ale jego praca jest wtedy wyraźnie słyszalna. W zakrętach samochód nieobciążony dość znacznie się przechyla, ale nie powoduje to kłopotów w prowadzeniu. Pojazd obciążony ma lepszą stabilność i mniejszą podsterowność w szybko przejeżdżanych zakrętach. Komfort resorowania jest także lepszy.
Podstawowym źródłem napędu Punto jest 4-cylindrowy silnik benzynowy o pojemności 1242 cm3, z 8-zaworowym układem rozrządu i wielopunktowym wtryskiem paliwa do kolektora dolotowego. Mimo niezbyt dużej mocy (44 kW) jednostka napędowa sprawuje się zaskakująco dobrze. Jest elastyczna, pracuje cicho w najczęściej używanym zakresie prędkości obrotowych i zużywa umiarkowane ilości paliwa. Pomiary w czasie jazd testowych nie wykazały wpływu obciążenia samochodu na zużycie paliwa w jeździe szosowej, a w mieście różnice mieściły się w granicach błędów zastosowanej metody. Przy spokojnej i płynnej jeździe szosą wynik poniżej 6,5 dm3 na 100 km był regułą. Ten sam styl jazdy miejskiej powodował zużycie w granicach 6,7-7,3 dm3/ 100 km. Jazda dynamiczna zdecydowanie podnosiła zużycie paliwa w ruchu miejskim, nawet do 9 dm3/100 km, poza miastem do 7,5-8,3 dm3/100 km. Średnia zużycia z całego testu, wliczając w to wszelkie próby, wyniosła 7,2 dm3/100 km, co pozwala uznać Punto 1.2 za samochód oszczędny. Zawieszenie przednie to popularny układ typu McPhersona. Tu kolumna prowadząca wsparta jest na wahaczu w kształcie litery L, mocowanym do pomocniczej ramy szczątkowej. Teraz we wszystkich wersjach montowany jest stabilizator, w modelu poprzednim znajdował się w wersjach o podwyższonym standardzie wyposażenia.
Zawieszenie tylne to prosta w konstrukcji belka skrętna z niewspółosiowo umieszczonymi sprężynami resorującymi i amortyzatorami. Dwururowe amortyzatory mocno pochylono, aby wnęki kół jak najmniej ograniczały przestrzeń bagażową.
Każdego użytkownika Punto zaskakuje elektryczne wspomaganie układu kierowniczego. Ma ono dwa poziomy działania – standardowy i miejski (city). Tryb standardowy zapewnia dobrą precyzję prowadzenia i znikomy wysiłek przy poruszaniu kierownicą, nawet gdy samochód stoi. Włączenie trybu city powoduje znaczne zwiększenie siły wspomagającej pracę układu kierowniczego i możliwość prowadzenia samochodu „jednym palcem”. Zwiększona wydajność wspomagania nie zależy od prędkości jazdy, co przy większej szybkości może być bardzo niebezpieczne – kierownica obraca się za lekko. Układ wspomagania powinien mieć automatyczny wyłącznik trybu city, gdy pojazd porusza się z prędkością większą niż 30 km/h. W praktyce bez żadnego uszczerbku dla walorów auta można nie korzystać ze wzmacniania siły wspomagającej obracaniem kierownicy.
Skuteczność układu hamulcowego jest wystarczająca do osiągów samochodu. Używanie pedału nie wymaga stosowania dużej siły i możliwe jest precyzyjne sterowanie układem hamowania. Progresja sterowania hamulcami jest dobra i proporcjonalna do siły nacisku na pedał. Gdy nie jest zamontowany system ABS, stopniowe, coraz silniejsze naciskanie pedału nie spowoduje zablokowania kół. Można je natomiast zablokować zdecydowanym, silnym uderzeniem w pedał. ABS montowany w Punto ma dość dużą czułość i silniejsze hamowanie na typowej, zniszczonej, nawierzchni naszych dróg powoduje częste, niepotrzebne, uruchamianie się systemu.
Punto drugiej generacji dobrze wypełnia zadania samochodu miejskiego. Jest funkcjonalny, oferuje wysoki komfort jazdy, dobre wyciszenie kabiny i osiągi. Bez przeszkód może być podstawowym środkiem lokomocji dla czteroosobowej rodziny, a wykorzystywany do codziennych dojazdów do pracy nie będzie powodem zbytniego uszczuplenia portfela. Atutem Punto na rynku jest szeroka gama modeli różniących się wyposażeniem i jednostkami napędowymi. Dostępne są dwie wersje silnika 1.2 (44 i 59 kW), 44-kilowatowy silnik Diesla o pojemności 1910 cm3 i dla osób lubiących sportowe wrażenia 130-konny silnik 1.8.
Najprostsza wersja wyposażenia Punto obejmuje poduszkę bezpieczeństwa dla kierowcy, przednie pasy bezpieczeństwa z napinaczami, ogranicznikami napięcia i regulacją położenia górnego punktu mocowania, trzecie światło stop i elektroniczny immobilizer. Zależnie od wersji i zastosowanego silnika poziom wyposażenia wzbogaca się. Testowany model 1.2 ELX seryjnie wyposażony jest dodatkowo w elektryczne wspomaganie układu kierowniczego, centralny zamek, elektrycznie opuszczane szyby drzwi przednich, podnoszony fotel kierowcy, regulowane położenie kolumny kierownicy, zderzaki malowane w kolorze nadwozia, dzieloną tylną kanapę. Opcję wyposażenia stanowiła druga poduszka bezpieczeństwa i system ABS.
Lista wyposażenia dodatkowego obejmuje także boczne poduszki bezpieczeństwa, zestawy radiowe, klimatyzację, zestaw do sportowego tuningu nadwozia, fabryczny auto-alarm, aluminiowe obręcze kół, otwierane elektrycznie okno dachowe itp.

Opublikowano Osobowe, Test | Otagowano , | Możliwość komentowania Fiat Punto II Podwozie została wyłączona

Fiat Punto II Nadwozie

punto II wnetrzeW Europie najpopularniejszymi samochodami są pojazdy zaliczane do segmentu B (ok. 35% wszystkich sprzedawanych nowych aut), nazywane również miejskimi lub kompaktowymi. Przy długości nie przekraczającej 4 m i rozstawie osi poniżej 2,5 muszą oferować użytkownikom uniwersalne i pojemne wnętrze, możliwość swobodnego poruszania się w ruchu ulicznym i na autostradach, zapewniając jednocześnie niewielkie nakłady na eksploatację. Przykładem takiego samochodu jest Fiat Punto, którego druga generacja pojawiła się na drogach latem 1999 roku.

Tak jak pierwsze Punto, druga generacja też cieszyła się dużym powodzeniem. Punto II ma ten sam układ nadwozia i koncepcję budowy co poprzednik, podobny jest nawet pomysł na jego kształt. Stylizację  samochodu podporządkowano jednak tendencjom łączenia łagodnych zaokrągleń kantów nadwozia, miękkich obłości powierzchni blach z wyraźnymi liniami przetłoczeń, podkreślającymi dynamikę i łamiącymi symetrię. Wszystkie te elementy można znaleźć w nadwoziu Punto. Samochód ma modną i zwracającą uwagę sylwetkę, a ostre linie tylnej części nadwozia są jego wyróżnikiem. Wnętrze Punto zaprojektowano, uwzględniając również trendy stylizacji, zapewniając jednocześnie jego uniwersalność. Każde wolne miejsce wykorzystane jest na dodatkową półkę lub schowek. Umiejętnie dobrane kolory plastików i tkanin tapicerskich powiększają optycznie wnętrze i tworzą miły nastrój. Zabiegi stylistów sprawiły, że Punto ma swój indywidualny styl i nie kojarzy się z żadnym innym znajdującym się na rynku pojazdem.

Samochód należący do najpopularniejszego segmentu aut musi być funkcjonalny i ekonomiczny. Konstruktorzy Fiata zbudowali Punto, stosując kilka sprawdzonych w Uno i poprzedniku rozwiązań. Dla zapewnienia dużej pojemności wnętrza przyjęto układ nadwozia typu hatchback z dużymi tylnymi drzwiami, zapewniającymi dobry dostęp do przestrzeni bagażowej. Dla zachowania zwartej bryły auta, ograniczenia jego wymiarów i ułatwienia manewrowania w gęstym ruchu miejskim koła osi tylnej umieszczone są w narożach nadwozia, ograniczając do minimum zwis tylny. Zastosowano także fotele 0 siedziskach ustawionych wysoko nad podłogą, co powoduje, że pasażerowie siedzą w samochodzie w pozycji wyprostowanej. Zajmowanie takiej pozycji pozwala na zwiększenie w małym wnętrzu ilości miejsca na nogi dla pasażerów oraz zmniejsza zmęczenie długotrwałą podróżą. Kształt, wymiary foteli i kanapy tylnej są dobrze dobrane, na wszystkich miejscach nawet wysocy pasażerowie mają plecy podparte na całej powierzchni, a siedziska są odpowiedniej długości. Dla zapewnienia optymalnej pozycji za kierownicą fotel kierowcy ma regulowaną wysokość, a kolumna kierownicy zmienne położenie. Szkoda, że tych ułatwień brakuje w podstawowej wersji samochodu.
Przy przewożeniu bagażu pomocna staje się możliwość składania i dzielenia tylnego siedzenia. Powiększenie bagażnika nie jest trudne, wymaga jednak wyjęcia z tylnego oparcia zagłówków, dla których nie przewidziano miejsca zastępczego. Jeżeli półka zasłaniająca bagażnik przeszkadza, to można ją włożyć między oparcie a siedzisko składanej kanapy. Wadą, którą zauważa się przy przewożeniu bagażu, jest znaczna różnica wysokości między podłogą bagażnika a dolną krawędzią otworu załadunkowego.
Konstruktorzy Punto zaprojektowali ergonomiczny kokpit kierowcy. Dostęp do wszystkich dźwigienek i przełączników jest bezproblemowy, a ich funkcje jednoznacznie i czytelnie opisane. Ta uwaga dotyczy także lampek kontrolnych i wskaźników. W ciemności oświetlenie zestawu wskaźników nie przeszkadza w obserwacji drogi i nie powoduje powstawania refleksów na szybie przedniej. O oświetlenie drogi dbają nowoczesne, zespolone w jednej obudowie reflektory. Światła mijania mają soczewkowe układy optyczne, a drogowe elipsoidalne lustra. Kształt, jasność i zasięg plamy świetlnej zapewnia w nocy dobrą widoczność jezdni i prawego pobocza.
Prowadzenie Punto jest łatwe, obsługa sprzęgła i skrzyni biegów nie wymaga używania dużej siły. Widoczność do przodu dobra, ale kierowcom o niskim wzroście lewy słupek przedni będzie mocno zasłaniał drogę przy skrętach w lewo. Natomiast widoczność do tyłu jest znacznie ograniczona przez bardzo szerokie tylne słupki. Ograniczenie widoczności daje się szczególnie we znaki w ruchu miejskim przy zmianie pasa ruchu i przy wyjeżdżaniu tyłem z zatoki na jezdnię. Praktycznie manewry te robi się „na wyczucie”. Parkowanie samochodu utrudnia bardzo nisko położona dolna krawędź przedniego zderzaka, często zawadzającego o krawężnik chodnika, na którym parkowany jest samochód. Przed szybkim i całkowitym zniszczeniem zderzaka ratuje elastyczność tworzywa, z jakiego został wykonany.
Tablica przyrządów zaprojektowana jest ergonomicznie, ma ładną wyróżniającą się stylistykę i sporo miejsc na przeróżne drobiazgi. Do jej budowy użyto jasnych tworzyw sztucznych, które powiększają optycznie wnętrze auta, szkoda, że są twarde i łatwo ulegają zarysowaniom.
W 5-drzwiowym Punto bagażnik wystarcza do zapakowania urlopowego ekwipunku dla małej rodziny. Niesymetrycznie składana kanapa jest standardem wyposażenia w wersji ELX. Po złożeniu tylnych siedzeń i wyjęciu półki Punto umożliwia przewiezienie małej lodówki, pralki lub pełnego zestawu komputerowego.
Z prawego boku tablicy przyrządów umieszczono wyłącznik drugiej poduszki bezpieczeństwa, który umożliwia zainstalowanie fotelika dla dziecka na prawym przednim fotelu. Niestety, polskie przepisy nie dopuszczają wykorzystania tego rozwiązania (nie wolno mocować fotelika na przednim siedzeniu, jeżeli zamontowana jest poduszka bezpieczeństwa).
Zestaw wskaźników wersji ELX wyposażony jest w komputer pokładowy z ciekłokrystalicznym cyfrowym wyświetlaczem. Dane o średnim zużyciu paliwa podawane są w mało wygodnej formie – liczbie kilometrów przejechanych na jednym litrze paliwa.
We wnętrzu dominują ergonomia i wygoda, przykładem może być zagospodarowanie drzwi. Tworzywa twarde i łatwo ulegające zarysowaniom.

Opublikowano Osobowe, Test | Otagowano , | Możliwość komentowania Fiat Punto II Nadwozie została wyłączona